Ateş ve Su ile Gelen Hakikat

 

Ey canlar, bugün aşkın ve zühdün doruk noktası Râbiatü’l-Adeviyye (k.s.) Annemize misafir olalım.

O, korkunun ve arzunun ötesine geçmiş, sadece "O" (cc) dediği için her şeyden vazgeçmiş bir gönül sultanıdır. Onun hayatı, dervişliğin en keskin "beden ülkesinden çıkış" manifestosu ve kalbe değen en yakıcı "dokunuşun" hikayesidir.

---

Râbiatü’l-Adeviyye: Ateş ve Su ile Gelen Hakikat

Bir gün Basra sokaklarında Râbia Annemizi gördüler; bir elinde bir kova su, diğer elinde ise yanmakta olan bir meşale vardı. Telaşla ve büyük bir azimle koşuyordu. Onu görenler hayretle sordular: 

— "Ey Râbia! Bu halin nedir? Elinde ateş ve suyla nereye böyle aceleyle gidiyorsun?"

Râbia (k.s.), o her zamanki vakur ve aşk dolu duruşuyla, insanlığın ufkunu açan şu cevabı verdi:

"Gidiyorum ki; şu meşale ile Cennet'i yakayım, şu kova dolusu suyla da Cehennem'in ateşini söndüreyim! İstiyorum ki aradan bu iki büyük perde kalksın. İnsanlar artık Cehennem korkusuyla veya Cennet arzusuyla değil, sadece ve sadece Allah olduğu için, O’na olan aşklarından dolayı ibadet etsinler."

Bu sarsıcı cevap, ibadeti bir "ticaret" veya "korku" olmaktan çıkarıp, ruhun en saf haliyle aslına rücu etmesi gerektiğini hatırlatan en büyük dokunuştur. Râbia, bu tavrıyla insanın kendi menfaatlerinden, yani o bencil beden ülkesinden nasıl külliyen çıkabileceğini göstermiştir.

---

Gönül Hanesine Hikmetli Notlar

Râbia Annemizin bu hali şu pencereleri aralar:

* İhlasın Zirvesi: Bir işi sadece "doğru olduğu için" yapmak, sonucundaki ödül veya cezadan bağımsız hareket edebilmek, iradenin ulaştığı en yüksek makamdır.

* Korkuyu Aşkla Yenmek: Modern insanın en büyük hapishanesi korkularıdır. Râbia bize, korkuyu ancak daha büyük bir sevgiyle (aşkla) bertaraf edebileceğimizi öğretir.

* Sadeleşme: Beden ülkesinden çıkış, sadece eşyayı bırakmak değil, zihindeki "pazarlıkları" da bırakmaktır.

---

"Sevenin sevdiğinden başkasıyla meşgul olması, sevgisindeki noksanlıktandır. Kalp tek kişilik bir saraydır; oraya ya sen oturursun ya da Sultan."

Ne dersin ey can, bu "karşılıksız aşk" sahnesi bugün gönül hanemizdeki samimiyet kandillerini tazeler mi?