"Kalaylanan Kap mı, Kalp mi?"
Hak dostlarının sultanlarından, Bursa'nın manevî güneşi Somuncu Baba Hazretleri zamanında Konya'da yaşayan âlim bir zat vardı. İlim sahibiydi… Kitaplar okumuştu… Dersler vermişti… Fakat gönlünde çözemedigi bazı düğümler vardı.
Bir gece çok garip bir rüya gördü. Rüyasında elinde kararmış kaplar vardı. Onları kalaylatmak için bir kalaycıya gitti. Kalaycı kaplara baktı ve:
— "Senin işini ben göremem." dedi.
— "Bursa'da bulunan Somuncu Baba'ya git." Âlim ikinci bir kalaycıya uğradı. O da aynı cevabı verdi. Üçüncü kalaycı da:
— "Senin kaplarını ancak Somuncu Baba kalaylar." dedi.
Sabah olunca âlim uzun uzun düşündü. "Bu rüyada bir sır var." dedi. Ve hiç vakit kaybetmeden Bursa'nın yolunu tuttu.
Günler sonra Bursa'ya ulaştı. Sordu, soruşturdu. Nihayet Somuncu Baba'nın bulunduğu meclisi buldu. İçeri girdiğinde Hazret Kur'ân okuyordu. Fakat Konyalı âlimin gönlüne gizli bir düşünce düştü. Nefis fısıldadı:
— "Somuncu Baba dedikleri bu mu?"
— "Kur'ân kıraatini bile kusursuz okuyamıyor."
İşte o an ilim konuşuyordu… Ama irfan susuyordu. Somuncu Baba tilavetini bitirdi. Başını kaldırdı. Nur dolu gözlerini doğrudan Konya'dan gelen misafire çevirdi. Sonra tebessüm ederek buyurdu:
— "Merhaba Konyalı oğlum..."
— "Hoş geldin."
Âlim şaşırmıştı. Kim olduğunu söylememişti. Kimseye kendisini tanıtmamıştı. Tam o sırada Hazret sözlerine devam etti:
— "Biz Kur'ân'ı Araplar gibi okumayı bilmeyiz."
— "Ama kalpleri kalaylamayı çok iyi biliriz."
Bu söz âlimin kalbine yıldırım gibi düştü. Bir anda rüyasını hatırladı. Kalaycıları hatırladı. Kapları hatırladı. Ve asıl kararan şeyin bakır kaplar değil, kendi kalbi olduğunu anladı. Köküne balta vurulmuş bir ağaç gibi sarsıldı. Gözlerinden yaşlar boşandı. Kendini Somuncu Baba'nın ayaklarına attı. Ve:
— "Affedin efendim." diyebildi.
İşte o gün anladı ki; Kitapları okumak başka, insanın kendi nefsini okumasi başkadır. Zâhir ilmini öğrenmek başka, kalbin pasını silmek başkadır. Nice insanlar vardır ki çok bilirler; ama gönülleri kararmıştır. Nice insanlar da vardır ki az konuşurlar; ama bir bakışları insanın ömrünü değiştirir.
Gönül Hanesine Hikmetli Notlar
🌹 Rüyadaki kaplar insanın kalbidir.
🌹 Kalay, tövbe ve zikirdir.
🌹 Pas, kibir ve benliktir.
🌹 Hak dostlarının işi bilgi vermekten önce kalbi temizlemektir.
🌹 Nefsin ilk hastalığı "Ben biliyorum." demesidir.
🌹 İrfanın kapısı, kişinin kendi eksikliğini görmesiyle açılır.
Kadirî ve Yesevî Yolundan Bir Ders
Abdülkadir Geylânî Hazretleri'nin yolu nefsi kırmayı, Ahmed Yesevî Hazretleri'nin yolu ise hizmet ve tevazuyu öğretir. Bu menkıbede iki yolun da özü vardır:
Konyalı âlim ilmini getirdi, Somuncu Baba ise onun kalbini cilaladı. Çünkü Allah dostlarının yanında mesele bilgi toplamak değil; kalbi Allah'a hazır hale getirmektir. "Bakır kapların pası kalayla gider; gönül aynasının pası ise tevazu, zikir ve mürşid nazarıyla silinir." 🌹
إرسال تعليق
İçinizde olan güzellik her zaman yazılarınıza ve dilinize aşkla dökülsün...