Yetmiş Dua İle Kurtuluş

 

"Yetmiş Dua ve Bir Müminin Kurtuluşu"

Hak dostlarının büyüklerinden Şeyh Hammâd ed-Debbâs Hazretleri'nin meclisine bir gün Ebu Muzaffer Hasan b. Nuaym isminde bir tüccar geldi.

Bu Hazırlığını tamamlamıştı. Şam diyarına gidecek ticaret kervanı yola çıkmak üzereydi. Yedi yüz dinar değerinde mal yüklemişti. Fakat gönlüne bir tereddüt düşmüştü. Yola çıkmadan önce Allah dostlarının duasını almak istedi. Hürmetle sordu:

— "Efendim, bu yıl Şam'a gitmeyi düşünüyorum. Siz ne buyurursunuz?"

Şeyh Hammâd bir müddet sustu. Sonra mahzun bir eda ile buyurdu:

— "Bu yıl yola çıkmanı uygun görmüyorum. Eğer gidersen öldürülür, malın da yağmalanır."

Bu söz, tüccarın yüreğine kor gibi düştü. Üzgün bir hâlde meclisten ayrıldı. O günlerde henüz genç yaşta olan Abdülkadir Geylânî Hazretlerinin yanına vardı. Aynı meseleyi ona da anlattı. Hazret, gönlüne huzur veren bir tebessümle buyurdu:

— "Git. Allah'ın izniyle sağ salim dönecek ve ticaretinden de bereket göreceksin."

Bu söz üzerine tüccar tevekkülle yola çıktı. Şam'a ulaştı. Alışverişini yaptı. Malını güzel bir kazançla sattı. Bir gün ihtiyaç için bir hana girdi. Yanındaki para kesesini helada düşmesin diye orada ki rafa bıraktı.  İşini bitirip oradan ayrıldı. Eve döndüğünde yorgunluktan uykuya daldı. Rüyasında dehşet verici bir manzara gördü. Eşkıyalar yolunu kesmiş, malını almış, kılıç darbeleriyle onu öldürmüşlerdi. Korkuyla uyandı. Alnı ter içindeydi. Başında hafif bir kan izi vardı. Tam o sırada bıraktığı para kesesini hatırladı. Koşarak hana döndü. Kesesi hâlâ yerindeydi. Onu alıp Rabbine hamd etti. Ticaretini tamamladıktan sonra sağ salim memleketine döndü. 

Yolda kendi kendine düşündü: "Önce kimin yanına gitmeliyim? Şeyh Hammâd'ın mı, yoksa Abdülkadir Geylânî Hazretleri'nin mi?" Tam bu sırada Şeyh Hammâd ile karşılaştı. Hazret onu görünce şöyle buyurdu:

— "Önce Abdülkadir'e git."

— "Çünkü o Allah'ın sevdiği kullardandır."

Sonra hikmeti açıkladı:

— "Benim gördüğüm musibet senin hakkında takdir edilmişti. Fakat Abdülkadir senin için defalarca Rabbine yalvardı. Allah Teâlâ da sana o musibetin acısını rüyanda tattırdı ve seni rahmetiyle korudu."

Tüccar doğruca Abdülkadir Geylânî Hazretleri'nin huzuruna vardı. Henüz hiçbir şey anlatmadan Hazret buyurdu: 

— "Şeyh Hammâd sana benim senin için dua ettiğimi söyledi değil mi?"

Sonra mübarek yüzünde mahviyetle şu sözler döküldü:

— "Kardeşim... Ben yalnız Rabbime yalvardım. Rahmet O'nundur, hüküm O'nundur, kurtaran da yalnız O'dur."

Tüccarın gözleri doldu. Anladı ki Allah dostlarının en büyük kerameti, insanlar için gece gündüz dua etmeleri, kendileri için değil ümmet için yaşamalarıdır.

---

Gönül Hanesine Hikmetli Notlar

— Allah dostlarının en büyük sermayesi keramet değil, ümmet için yaptıkları samimi duadır.

— Hakiki mürşid, kendisini değil Allah'ın rahmetini gösterir.

— Israrlı dua, müminin Rabbine olan teslimiyetinin en güzel nişanesidir.

— Tevekkül, sebepleri terk etmek değil; sebeplerden sonra kalbi Allah'a bağlamaktır.

— Büyük velîlerin ortak sıfatı, birbirlerini yüceltmeleri; kendilerini öne çıkarmamalarıdır.

---

Kadirî ve Yesevî Yolundan Bir Ders

Abdülkadir Geylânî Hazretleri'nin yolu bize dua ile kulluğu öğretir. 

Ahmed Yesevî Hazretleri'nin yolu ise hizmet ve mahviyeti öğretir.

Bu menkıbede iki yolun ortak hakikati görünmektedir:

Hak dostları kendilerine güvenmezler; yalnız Allah'ın rahmetine sığınırlar. Onlar insanların kaderini değiştiren kimseler değil, insanlar için gözyaşı dökerek dua eden salih kullardır.

---

Kur'an'dan Mesaj

"De ki: Allah'ın bizim için yazdığından başkası bize asla isabet etmez. O bizim Mevlâmızdır."
(Tevbe, 9/51)

---

Sünnetten Ölçü

Resûlullah ﷺ buyurmuştur: "Dua ibadetin özüdür." Mümin bilir ki dua etmek de, duanın kabul edilmesi de Allah'ın takdiriyledir.

---

Ehl-i Sünnet İtikad Notu

Bu menkıbe, "bir velî kaderi değiştirdi" şeklinde anlaşılmamalıdır. Ehl-i Sünnet inancına göre Allah'ın ezelî ilminde değişiklik olmaz. Abdülkadir Geylânî Hazretleri'nin duası da Allah'ın takdir ettiği rahmet vesilelerinden biridir. Dua da kaderdendir, kabulü de kaderdendir. Tesiri yaratan yalnız Allah'tır.

"En büyük keramet, kulun Allah'a tam teslim olması ve istikamet üzere yaşamasıdır."