Gaflette daldığın zaman sana musallat olan avcılar vardır seni aşktan alır şeytanın yanına ulaştırır. Bu öyle bir hakikattir ki, mülkün sahibinden bir anlık kopuşun, kalbi nasıl bir zindana çevirebileceğini en iyi büyüklerin halleri anlatır. Bahsettiğin o "avcılar" meselesi, aslında nefsin gaflet çukuruna düştüğü an, pusuda bekleyenlerin harekete geçmesidir.
Zuhruf Suresindeki o sarsıcı ayetin ("Kim Rahmân’ın zikrini görmezlikten gelirse, biz ona bir şeytanı musallat ederiz...") sırrını açıklayan, Cüneyd-i Bağdâdî Hazretleri’ne atfedilen şu menkıbe, aşkın nasıl bir koruma kalkanı olduğunu, gafletin ise nasıl bir yoldaş değiştirdiğini çok net gösterir:
Gafletin Bedeli: Aşkın Yerini Alan Gölge
Vaktiyle Bağdat’ta halinden herkesin emin olduğu, zikriyle ve aşkıyla tanınan bir derviş varmış. Bu derviş, her an "Huzurda" olmanın lezzetiyle öyle sarhoşmuş ki, dünya gürültüsü kalbine uğramazmış. Ancak bir gün, bir hizmet esnasında kalbine küçük bir "Ben" hissi sızmış. "Ben bu kadar yıldır bu yoldayım, zikrim hiç kesilmedi, herhalde aşk makamında sarsılmaz bir yerim var" diye düşünerek bir anlık gaflete düşmüş.
İşte o an, o güne kadar kalbinde hissettiği o latif sıcaklık, yerini buz gibi bir soğukluğa bırakmış. Gözünün önündeki o nurlu perde kalkmış ve yanında simsiyah, gölge gibi bir varlığın yürüdüğünü hissetmiş. Derviş nereye gitse, bu karanlık gölge onunla beraber geliyor, zikretmek istediğinde dilini bağlıyor, ibadet etmek istediğinde dizlerine ağırlık veriyormuş.
Perişan halde mürşidinin huzuruna çıkmış:
— "Efendim, aşk yoldaşım iken, şimdi bir gölge peşimi bırakmıyor. Adım atamıyorum, kalbim daralıyor!" demiş.
Mürşidi ona hikmetle bakmış ve şöyle buyurmuş:
— "Evladım, sen zikri 'benim zikrim' sandığın an, mülkün sahibini unuttun. Sahibini unutanı, sahibi başıboş bırakmaz; senin o 'Ben' dediğin yerden içeri giren o gölge, ayette bahsedilen o avcıdır. Sen aşkı bıraktın, gafleti seçtin; Allah da sana senin gibi gafil bir yoldaş verdi. O gölge, senin Allah’tan gafil kaldığın anın suretidir."
Bu Hakikatin "Girift" Yapısı
Dostum, zikir bir zincirdir. O zincir koptuğu an, insan boşlukta kalmaz; hemen başka bir zincire bağlanır.
– Zikir Hali: Kul, mülkün sahibinin huzurunda bir "hiç" olduğunu bildiği sürece, Aşk ona muhafızlık eder.
– Gaflet Hali: "Ben" dendiği veya Allah unutulduğu an, kalp sahipsiz kalır. O zaman devreye o "avcılar" girer.
– Yol Arkadaşı: Aşk, insanı özgürleştirir; Şeytan ise insanı nefsine köle ederek "yol arkadaşlığı" yapar.
"Aşk, mülkün sahibine boyun eğmektir. Boyun eğmeyen baş, nefsinin avcılarına hedef olur."
إرسال تعليق
İçinizde olan güzellik her zaman yazılarınıza ve dilinize aşkla dökülsün...