İki Parça Kumaşın Sultanı (Zül-Bicâdeyn)

 

İki Parça Kumaşın Sultanı (Zül-Bicâdeyn)

Asıl adı Abdüluzza olan bir genç vardı. Yetim kalmıştı, amcası onu çok zengin büyütmüştü; her türlü lüks içinde yaşıyordu. Ancak kalbi, Medine’den gelen hidayet güneşiyle ısınmıştı. Amcasına Müslüman olmak istediğini söylediğinde, amcası öfkeyle haykırdı:

— "Eğer Muhammed’e tabi olursan, sana verdiğim her şeyi geri alırım! Hatta üzerindeki elbiseye kadar!"

Genç tereddüt etmedi. Üzerindeki elbiseleri oracıkta bıraktı. Annesinin yanına gidip kaba, sert bir kilim buldu. Onu ikiye böldü; birini beline bağladı, birini omzuna attı. İsmi o günden sonra "Zül-Bicâdeyn" (İki parça bez sahibi) kaldı.

Bu halde Medine’ye, Efendimiz’in (sav) yanına ulaştı. Yıllar sonra Tebük Seferi’nde hummaya yakalandı ve şehid olarak vefat ettiğinde, sahabe bir sahneye şahit oldu: Kabir kazılmıştı; bizzat Allah Resulü (sav) kabrin içine inmiş, kollarını açmış bekliyordu. Hz. Ebubekir ve Hz. Ömer yukarıdan cenazeyi uzatırken Efendimiz (sav) gözyaşları içinde şöyle diyordu:

— "Allah’ım! Ben ondan razıyım, Sen de razı ol..."

Yaşanan bu olayı izleyen Abdullah b. Mes‘ûd’un, “Ben ondan on beş yıl önce müslüman oldum” dediği, Zülbicâdeyn’in Resûl-i Ekrem tarafından kabre konulup methedilmesine çok imrendiği ve onun yerinde olmayı çok istediği rivayet edilir.

---

Kıssanın "Bilinç Programımıza" Mesajları

Ders	Uygulama
İman ve Bedel	Şeytan (harâmî), bizi rızıkla ve konforun gitmesiyle korkutur. Zül-Bicâdeyn bize gösterdi ki; imanın tadını alan için dünya nimetleri "iki parça bezden" farksızdır.
Samimiyet (İhlas)	Efendimiz’in (sav) bir kul için kabre inmesi, makama veya paraya değil, o kulun kalbindeki sadakate verilen bir ödüldür. Kulluk bilinci, "görünüşe" değil, "öze" yatırım yapmaktır.
Nefis Tezkiyesi	Zenginlik içinde yetişmiş bir nefsi, bir kilim parçasına razı etmek; nefis terbiyesinin en büyük zaferidir.

Bugünün Tefekkür Ödevi

Bugün kendimize şu soruyu soralım: "Eğer inandığım değerler uğruna dünyevi bir konforumu (rahatımı, paramı veya popülerliğimi) terk etmem gerekseydi, duruşum ne olurdu? Kalbimdeki iman 'iki parça bez' kadar sadeleşmeye hazır mı?"