KADİRİ YOLU

  Şehveti Terk Etmek Seyyid Abdulkadir Geylani müridin şehveti terk etmesi hakkında muhtelif eserleri ve sohbetlerinde buyurdukları önemli nasihatları ile terk edilmesi gereken şehvet hakkında dikkate almamız gereken nasihatlarını okuyalım. Kadiriyyenin veya herhangi bir tarikatın müntesibi dahi olsanız bu nasihat ve tespitler kişinin seyri sülüku için yararlı olacaktır… Mürit her canının istediğini yememeli, her hoşuna gideni giymemeli ve uyku çökmeden uyumamalı, bu hususlarda nefsine ruhsat tanımamalıdır. Seyyid Abdulkadir Geylani (Kuddise Sirruhu) der ki: “Sadık mürid olmanın bir şartı şehvetin tahakkümü altına girmemektir. Çünkü isteklere uymak avamın işidir.” Yine derdi ki: “Bütün korkuları başlangıcımda yendim. Her ne korkuya rastladıysam illa ki ona bindim. Elbisem yünden bir cübbe, sarığım bir bez parçasıydı. Ayaklarım çıplak olarak dikenler üzerinde ve başka yerlerde yürürdüm. Yiyeceğim nehir kenarlarındaki kuru yapraklar ve kurumuş sebzelerdi. Nefsimle mücahedeyi hiç terk...

  Mürid Cedel ve Münakaşadan Kaçınmalıdır Şeriat konusunda olsun, hakikatle alakalı konularda olsun veya başkasının amelini ıslah hususunda olsun, mürid kardeşim hiç kimseyle mücadeleye, tartışmaya veya yarışmaya (a’şık atmaya) girmemelidir. Bunlar kemale ermiş olan şeyhlerin vazifeleri dir. Mürid bunlarla uğraşır ise seyri sulukten geri kalır ve onda riyaset ve ucub oluşur Allah muhafaza habersizce helak oluverir. Oysa ki müridin asıl vazifesi ilerleme yolunda bıkmadan gece gündüz çalışmaktır (amel etmektir).  Cidal tabiatli (mücadeleci, inatçı) insanlar olduğu gibi, onların ıslahını becerebilen insanlar da vardır. İbrahim Düsûki (Rahimehullah) derdi ki: Sadık müridin şartlarından birisi de; nefsinin hoşuna giden her şeyden soyutlanmasıdır. Mal, şan, salih bilinmek vs. gibi nefsin hoşuna giden şeylere iltifat etmemek, gizliliği ve düşük bilinmesi ile sevinmektir. Sadıkların hali budur. Kurtuluş ve başarı; ancak nefsinin hoşuna giden şeyleri terk etmede, eziyete iyilik il...

Derviş Helal Lokma Yemeli Helal Lokma Mürid yediği lokmanın nereden kazanıldığına ve giydiği elbisenin helal yolla alınıp alınmadığını devamlı suretle kontrol etmelidir. Dili haram ve şüpheli şeylerden lezzet aldığı müddetçe o lokmaların zulmeti sebebiyle müridin amelleri nurlanamaz. Oysa malumdur ki murid hakkı batıldan ayırmak için amellerinde da ima nuru gözetmelidir. İbrahim Dusuki (Rahimehullah) derdi ki: “Sadık  mürid   kalbi ile insanların onu tezkiye etmesine iltifat etmez. Bilakis ona vacip olan insanların onu tezkiye ettiği her hususta nefsini teftiş etmektir.” Bazen bir şeyh müritlerinden birine istikamet üzere olduğu zamanda icazet (hilafet) verir. Daha sonra müridin hali değişir. Aldığı bu icazetin ehli tarik yolunu terk etmişken ona ne faidesi vardır? Şayet o  mürid  icazet aldıktan sonra şeyhine gidip işlemiş olduğu o kötü şeyleri şeyhine arz etse elbette şeyh icazetinden dönecek ve kendisinin icazet vermekte hata ettiğine hükmedecektir. O halde...