Namazda Yüzü Karartan Düşünce
“Yüzü Karartan Düşünce” Hak dostlarının büyüklerinden Cüneyd-i Bağdadi Hazretlerinin talebelerinden biri olan Ebu Âmr İbn Alvan şöyle anlatır: Bir gün namazda kıyamda duruyordum... Dil Kur'an okuyordu... Beden kıbleye dönüktü... Ama bir an gaflet kapısı aralandı. Kalbime nefsânî ve şehevî bir düşünce geldi. O anda sanki yıldırım çarpmış gibi oldum. Namaz bitmeden yere yığıldım. İçimde öyle bir utanç doğdu ki anlatamam… Çünkü insanın günah işlemesi ayrı, Allah'ın huzurunda iken gaflete düşmesi ayrıdır. Kalkıp aynaya baktığımda dehşete düştüm. Vücudum kararmıştı… Sanki içimdeki karanlık dışıma vurmuştu. Sabunlarla yıkandım... Tekrar tekrar temizlenmeye çalıştım… Ama nafile… Bir türlü o kararma gitmiyordu. Tam üç gün boyunca bu hâl devam etti. Üç gün sonra yavaş yavaş eski hâlime döndüm. Lakin gönlümdeki korku geçmemişti. Çünkü veliler bilir ey can: Bazı lekeler suyla değil, tevbe ile temizlenir. İşte Kadirî yolunun en ince sırlarından biri burada gizlidir: Günahın büyüklüğü baz...