GÖNÜLLERİ İHYA YOLU: ALLAH İÇİN HİZMET VE TEVAZU
Tasavvuf ehli için hizmet, sadece bir görev değil; Hakk’a giden yolda "en kestirme kapı" ve "en tesirli ilaç"tır. Hizmet, "ben" diyen nefsi "biz" ve "hiç" makamına ulaştırır.
1. Nebevî Model: "Kavmin Efendisi, Onlara Hizmet Edendir"
İslami hayatın temeli, Efendimiz'in (S.A.V.) yaşantısında gizlidir. O, kâinatın sultanı olduğu halde kendi söküğünü dikmiş, ev işlerine yardım etmiş ve bizzat misafirlerine hizmet etmiştir.
* Ortak Çalışma Ruhu: Sahabe ile bir iş yapıldığında Peygamberimiz (S.A.V.) "Siz yapın, ben bekleyeyim" dememiş, bizzat çalışmalara katılmıştır. Bu, liderliğin hizmetle kâim olduğunun en büyük delilidir.
* Şefkat ve Saygı Dengesi: Büyüğün küçüğe şefkati, küçüğün büyüğe saygısı ancak hizmetleşme ile kökleşir. Hizmet, aradaki soğukluğu ve katılığı eritir.2. Nefsin İlacı: Kibri Hizmetle Kırmak
Nefis, doğası gereği yücelmek ve üstünlük taslamak ister. Hizmet ise nefsi, en aşağıda görülen işleri yaptırarak terbiye eder.
* Ayakkabı Düzelten Şeyh: Seksen yaşındaki bir mürşidin, genç talebelerinin ayakkabılarını düzeltmesi; bir zayıflık değil, nefsi "hiçliğe" alıştırma eğitimidir. Bu davranış, talebenin kalbine "insanlara karşı alçak gönüllü olma" tohumunu eker.Hâce Şah-ı Nakşibend (K.S.) buyurur: "Biz bu yola hizmetle girdik. Yollardaki taşları temizlemekten, mahlukata hizmet etmekten ve gönül almaktan geçerek bu kapıya ulaştık. Sen de yücelmek istiyorsan, kendini kapı eşiği gibi alçalt."
3. Akrab-i Turuk: Allah'a Ulaştıran En Yakın Yol
Tasavvufta "Et-turuku ilallahi bi adedi enfâsi'l-halaik" (Allah'a giden yollar mahlukatın nefesleri sayısıncadır) denilir. Ancak büyükler, bu yolların en kestirmesinin "hizmet" olduğunu söylerler.
* Allah İçin Tavazu: Allah için başını eğeni, bizzat Allah yükseltir. Aziz kılan da zelil kılan da sadece O’dur.
* Kalb Gıdası Olarak Hizmet: Hizmet eden kişi, yaptığı işin karşılığını mahlukattan değil, Halık'tan beklediği an; o hizmet kalbi besleyen bir gıdaya dönüşür.4. Hizmetin Edebi (Âdâb-ı Hizmet)
Hizmetin bir ibadet hükmü kazanması için şu şartlar esastır:
1. İhlas: Hizmeti sadece Allah rızası için yapmak.
2. Minnet Etmemek: Hizmet edilen kişiye "ben sana yardım ettim" duygusuyla bakmamak; aksine hizmet imkanı verdiği için ona minnettar olmak.3. Ayrım Yapmamak: Büyük-küçük, zengin-fakir ayırmadan her cana hizmeti nimet bilmek.
İmam-ı Rabbânî (K.S.) der ki: "Müslüman kardeşinin bir işini görmek, bin nafile namazdan daha hayırlıdır. Çünkü birinde sadece kendi ruhun, diğerinde ise bir müminin kalbi ferahlar."
SONUÇ VE HİKMET
Hizmet, sâlikin (yolcunun) üzerindeki "gösteriş" ve "yapmacıklık" tozlarını siler. Sadece Allah'a ve ahirete tam iman edenler, ihvana hizmetten gelen manevi lezzeti tadabilirler. Bu yol, nefis için en acı ilaç, ama ruh için en tatlı şifadır.

Yorum Gönder
İçinizde olan güzellik her zaman yazılarınıza ve dilinize aşkla dökülsün...