Bu Kapıda Ben Ve Sen Olmaz

 

“Benlikle Çalınan Kapı”

Hak dostlarının sultanlarından Bâyezîd-i Bistâmî Hazretleri yıllarca nefsini terbiye etmek için mücadele etmişti. Oruçlar... İbadetler… Zikirler…  Gözyaşları… Yıllar boyunca gönül kapısını temizlemeye çalıştı. Bir gün manevi hâller içerisinde iken kalbinde şöyle bir hitap duydu:

— "Ey Bâyezîd! Kapımıza gel!"

Bu davet üzerine gönlü coştu. Kendini ilahî huzura yönelmiş hissediyordu. Derken önünde bir kapı belirdi. Vardı…  Kapıyı çaldı. İçeriden bir ses geldi:

— "Kim o?"

Bâyezîd Hazretleri cevap verdi:

— "Benim... Bâyezîd."

Kapı açılmadı. Sessizlik oldu. Sonra ses tekrar geldi:

— "Bu kapıda Ben ve sen bir arada bulunmaz."

O anda hâl sona erdi. Kapı açılmadı.

---

Bâyezîd Hazretleri yıllarca daha mücahede etti. Nefsini hesaba çekti. Benliğini sorguladı. Şöhretini unuttu. Kendini unuttu. Bir gün yine aynı manevi davet geldi. Kapıya vardı. Yine çaldı. İçeriden aynı soru geldi:

— "Kim o?"

Bu kez gözlerinden yaşlar süzüldü. Ve şöyle dedi:

— "Ey Rabbim..."

— "Kapında Bâyezîd diye biri kalmadı."

— "Sen'den başka kimse yok."

İşte o anda kapı açıldı.

---

İşte Kadirî yolunun özü burada saklıdır ey can: Allah'a ulaşmanın önündeki en büyük perde, başkaları değil, insanın kendi nefsidir. İnsan bazen malını bırakır… Makamını bırakır… Dünyayı bırakır… Ama "ben" demeyi bırakamaz.

---

Yesevî hikmeti de burada dile gelir: Ahmed Yesevi yolu der ki: "Benlik dağını aşamayan, hakikat ovasına inemez." Çünkü su dağın tepesinde durmaz. Daima aşağıya iner. Rahmet de böyledir. Kibir tepelerine değil, tevazu vadilerine iner.

---

Gönül Hanesine Hikmetli Notlar

— En Büyük Engel: Allah ile kul arasındaki en kalın perde çoğu zaman kulun kendi nefsidir.

— Mücahede: Tasavvuf başkalarıyla değil, insanın kendi benliğiyle yaptığı mücadeledir.

— Tevazu: Hakikate yaklaşan insan kendini büyük değil, daha küçük görmeye başlar.

— Fenâ Sırrı: "Ben" küçüldükçe Allah'ın azameti gönülde daha çok görünür.

"Kapıyı açan anahtar çok ibadet etmek değil; ibadetin sahibini unutmamaktır."

Bu menkıbe bize şunu fısıldıyor ey can: Belki de Allah'a giden yolun en zor kapısı, dünyanın kapıları değil; insanın kendi içinde kurduğu "ben" kapısıdır...