Miraçtan Yoksun Namaz

 

Haftalık Tefekkür: Namazın Manası – Bir Mirac İdrakı

Namaz, sadece yorgun bedenlerin günde beş vakit eğilip kalkması değildir. Namaz, insanın yerin çekiminden, dünyanın gürültüsünden ve nefsin ağırlığından kurtulup Rabbinin huzuruna, sonsuzluğa yükseldiği bir "Mirac"tır. Bugün, o miracın kapısını aralayalım.

1. Namaz: İnsanın Miracı

Efendimiz (sav), "Namaz, müminin miracıdır" buyurur. Mirac, Peygamberimiz’in (sav) tüm perdeleri aşarak Allah’a yakınlaştığı o yüce yolculuktur. Namaz ise, bizim o yolculuktan aldığımız küçük bir paydır. Secdeye vardığımızda, sadece başımızı yere koymuyoruz; aslında "benlik" kulelerimizi yıkıyor, O’nun huzurunda acizliğimizi itiraf ediyor ve O'nun azametine sığınıyoruz.

2. Kopuşun İlacı: Huzur (Huşu)

Neden namaz kıldığımız halde kalbimizdeki o kopuşu onarmakta zorlanıyoruz? Çünkü namazı bir "görev" gibi, yani bir an önce bitirilmesi gereken bir liste maddesi gibi kılıyoruz. Oysa namaz, dünyayı arkada bırakma yeridir. Tekbir alırken dünyayı "Allahuekber" (Allah en büyüktür, gerisi küçüktür) diyerek arkamıza atmak, namazın ruhudur.

3. Bir İbret: Büyüklerin Menkıbesinden

Büyüklerden birine sormuşlar: "Namazda nasıl bu kadar huşulu oluyorsunuz?" O da şöyle cevap vermiş: "Ben namaza dururken, Kabe’yi karşımda, Sırat köprüsünü ayağımın altında, cenneti sağımda, cehennemi solumda ve Azrail’i arkamda hissediyorum. Bu namazın benim son namazım olabileceğini düşünerek huzura çıkıyorum." O büyükler, namazı bir "huzur" (huzuruna çıkma) olarak gördükleri için namaz onları dünyevi dertlerden arındırıyordu.

4. Kendi İçimize Bir Bakış (İstişare)

Gelin, şu günün yorgunluğu içinde kendimize dürüstçe soralım:

— Secdeye vardığımda, "Buradayım Allah’ım" derken kalbim gerçekten orada mı, yoksa aklım hâlâ işlerimde, yarınki telaşlarımda mı?

— Namazı bir "kaçış" (dünyadan Allah’a kaçış) olarak mı kullanıyorum, yoksa bir "yük" olarak mı taşıyorum?

— Secde anında O’na ne kadar yakın olduğumu hissedebiliyor muyum?

5. Bu Haftanın Niyeti

Gelin, önümüzdeki namazlarda "mirac" bilincini tazeleyelim. İlk tekbiri alırken, ellerinizi kulaklarınıza götürdüğünüzde o dünyayı arkada bırakma anına odaklanın. "Allahuekber" derken, kalbinizdeki her türlü kaygıyı, korkuyu ve dünyalığı O'nun büyüklüğünün yanında "küçük" bırakın.

Namazı bir "görev" değil, bir "kurtuluş" olarak görmeye başladığınızda, zihninizdeki o kopuşun yavaş yavaş onarıldığını ve ruhunuzun sükûnet bulduğunu fark edeceksiniz.

Allah, namazımızı bir mirac, huzurumuzu tam, teslimiyetimizi daim kılsın.