Gönül dostu, bugün nasibimize bir menkıbe daha düşürelim ne dersiniz. Sehl bin Abdullah et-Tüsterî Hazretleri’nin (Allah sırrını mukaddes kılsın) o meşhur "Zikir ve Vakit" dersi düştü.
Bu kıssa, o "vaktimi çaldırıyorum, tam konsantre olamıyorum" diyorsanız işte o halin kökünü kurutacak cinsten bir hikmet barındırıyor.
Sehl bin Abdullah ve Dayısının Üç Cümlesi
Sehl Hazretleri henüz üç yaşındayken, dayısı olan büyük veli Muhammed bin Sivâr’ın ibadetlerini izlerdi. Bir gün dayısı ona dedi ki:
— "Seni yaratan Allah’ı zikretmez misin?"
Küçük Sehl sordu: "Onu nasıl zikredeyim?"
Dayısı ona şu üç cümleyi öğretti ve her gece uyumadan önce kalbinden (dilini oynatmadan) üçer kez söylemesini tenbihledi:
1. "Allah benimle beraberdir."
2. "Allah bana bakmaktadır."3. "Allah beni görmektedir."
Sehl bu cümleleri her gece söylemeye başladı. Bir süre sonra dayısı sayıyı artırdı. Sehl, bu cümlelerin tadını kalbinde hissetmeye başlayınca dayısı ona hayat boyu unutmayacağı o büyük sırrı fısıldadı:
"Ey Sehl! Allah’ın kendisiyle beraber olduğunu, kendisine baktığını ve kendisini gördüğünü bilen bir kimse, O’na hiç isyan edebilir mi? O’nun huzurunda vaktini hiç fuzuli işlerle öldürebilir mi?"
Bu Kıssadan Senin Hissene Düşenler
Sehl Hazretleri bu "huzur" bilinciyle öyle bir noktaya geldi ki, hayatı boyunca bir an bile gaflete düşmediği söylenir. Sizde ben "başaramıyorum" dediğiniz o anlardaki boşluklar için reçete şudur:
Tefekkür Notu
"Dostum, Sehl'in dayısının öğrettiği bu üç cümle aslında birer 'vakit muhafızıdır'. Eğer gün içinde vaktini çaldırdığını hissedersen, hemen bu 'üçlü kalkanı' kuşan. Allah'ın sana baktığını hissettiğin an, elindeki fuzuli iş kendiliğinden düşecek, kalbin asıl Sahibi'ne yönelecektir."
Yorum Gönder
İçinizde olan güzellik her zaman yazılarınıza ve dilinize aşkla dökülsün...