Ya Sen Kayarsan?

 

Bugün yolculuğumuza salihlerin hatıraları ile devam edelim. Daha yeni bir sahabe efendimizin fedakarlığını işlemiştik; bugün ise "İlim ve Takva" dengesini anlamak adına, İmam-ı Azam Ebû Hanife hazretlerinden sarsıcı bir kıssa ile devam edelim.

Bu kıssa, "imanın tekamülü ve fıkhın ahlaki boyutu" meselesine tam bir ayna tutuyor.

---

"Ya Sen Kayarsan?"

İmam-ı Azam Ebû Hanife, bir gün sokakta yürürken çamurda oynayan bir çocuk görür. Çocuğun ayağının kayıp düşeceğinden endişe ederek şefkatle seslenir: 

— "Evladım, dikkat et de düşmeyesin!"

Küçük çocuk, koca imama döner ve feraset dolu, dâhice bir cevap verir: 

— "Ey İmam! Benim düşmem kolaydır, canım biraz yanar, üstüm başım çamur olur, sonunda kalkarım. Ama asıl sen dikkat et! Eğer senin ayağın kayarsa, seninle birlikte sana tabi olan koca bir ümmetin ayağı kayar. Alimin düşmesi, alemin düşmesidir!"

Bu söz üzerine koca imamın gözleri dolar. Talebelerine döner ve der ki: "Bundan sonra bir meselede fetva verirken, doğruluğundan emin olana kadar günlerce düşünün. Zira biz, sadece kendimizden sorumlu değiliz."

---

Kıssanın "Bilinç Programımıza" Mesajları

Ders	Uygulama
İlim ve Sorumluluk	İlim öğrenmek sadece bilgi istiflemek değildir. Bilgi arttıkça, o bilginin ağırlığı ve mesuliyeti de artar. Şeytan (harâmî), en çok alimi "gurur" çamuruna düşürmek ister.
Hidayet ve Önderlik	Hidayet yolunda önder (lider/hoca/ebeveyn) olanlar, adımlarına iki kat dikkat etmelidir. Bizim "küçük" gördüğümüz bir yanlış, bizi izleyenlerin dünyasında "büyük" bir sapmaya neden olabilir.
Nefis ve Tevazu	Koca bir müctehidin, küçücük bir çocuğun uyarısını baş tacı etmesi, nefis tezkiyesinin zirvesidir. Gerçek büyük, hakikati kimin söylediğine değil, ne söylendiğine bakandır.

---

Bugünün Tefekkür Ödevi

Bugün kendimize şu soruyu soralım: "Benim hayatım, davranışlarım ve sözlerim başkaları için bir örnek teşkil ediyor mu? Acaba benim 'küçük bir kaymam', etrafımdaki insanların İslam’a olan bakışını nasıl etkiliyor?"