KADİRİ YOLU

Az Yemek Yolun büyükleri tasavvufun şu dört şartı üzere bina edildiğinde ittifak halindedirler. 1-       Az yemek 2-       Az uyumak 3-       Az konuşmak 4-       Halktan uzaklaşmak  Nefsin terbiyesi için yukarıda bahsettiğimiz etkili madde içinde yer alan az yemek hakkında  yolun büyükleri bakalım neler demişlerdir. Nefse tamah yolu açılırsa (her şeye) tamah eder, kanaat yolu açılırsa kanaat eder. Açlığın sınırı ekmek varken başka bir yiyecek aramayacak durumda olmaktır. Eğer ekmekten başka katık arıyorsa nefis aç değildir. Süfyani Sevri- İbrahim edhem (rah) üç günde bir yemek yerlerdi. Ebubekir Sıddık (Ra) altı günde bir, Abdullah b. Zübeyr (Ra) yedi günde bir yemek yerdi. Sadık olanların açlıkta ki sadakatleri kendisi için aç kaldıkları Allaha nazar etmesi, ona açlığı kolaylaştırır. Hal başkaları tarafından bilinirse iş zorlaşır. Nefis itminana kavuşunc...

Nefsi Terbiyede Yedi Hal Birçok tasavvuf şeyhi şu aşağıdaki konu başlıklarında ittifak etmişlerdir; 1-       Az konuşmak 2-       Az yemek 3-       Az uyumak 4-       Uzlet

Nefsi Emmare Bütün kötü ve çirkin huyların yeridir. Ve bir cisimde örtülüdür. Onun için zahir ehli onu göremez. O âdemoğlunun damarlarının içinde yüzer. Onun danışmanı şeytandır. Şeytan onun sayesinde insanoğlunun damarlarında dolaşır. Nefsi Emmare şeytanı aleyilane gibi devamlı isyanların peşindedir. Her an verdiği vesveselerle ruhun safileşmesini engelleyerek kararmasına ve karanlıklarda kalmasına yardımcı olur. Giydiği elbise Müslümanın giydiği elbise değildir. O münafıklık ve kâfirlik (öreten) bir elbise giyer ondan sadır olan koku lahaşe kokusudur amelleri küfür ve şirktir. Nefs-i Emmarenin yolu şeriatın dışında kalmakdır. Cehalet hat safhadadır. Cimrilikle insanları dahi hayır işlerine sevk ettirmez. Hırsı çokça dünyayadır. Kibirli, gazabı fazla, tamahkâr, şehvet düşkünü, hased eden, kötü ne varsa huy olarak edinen, boş işlerle uğraşmak, istihza (insanlarla alay eden), başkasına eziyet verendir. Makam sevgisi adaletsizliğe, iltimasa ve dahi tüm kötülüklere kapıyı açan hali üzeri...

Nefs Dört Mertebeden Oluşur Nefisler dört mertebeden oluşur. Bu daha fazladır diyen de vardır.  Sülemi: “ Nefsi Emmare, Nefsi Levvame, Nefsi Mutmainne” nefsi üçe ayırmıştır. Allahu teala kuranda nefsi şu üç sıfatta zikretmiştir: Nefsi Emmare; وَمَااُبَرِّئُنَفْسٖىاِنَّالنَّفْسَلَاَمَّارَةٌبِالسُّوءِاِلَّامَارَحِمَرَبّٖىاِنَّرَبّٖىغَفُورٌرَحٖيمٌ 12.53 – “Ben nefsimi temize çıkarmam, çünkü Rabbimin merhamet ettiği hariç, nefis aşırı derecede kötülüğü emreder. Şüphesiz Rabbim çok bağışlayandır, çok merhamet edendir” dedi. Nefsi Levvame; وَلَااُقْسِمُبِالنَّفْسِاللَّوَّامَةِ 75.2 – (Kusurlarından dolayı kendini) kınayan nefse de yemin ederim (ki diriltilip hesaba çekileceksiniz). Nefsi Mutmainne; يَااَيَّتُهَاالنَّفْسُالْمُطْمَئِنَّةُ 89.27 – (Allah, şöyle der:) “Ey huzur içinde olan nefis!” Aslında ayetlerde bahsedilen nefis, (varlık olarak) bir tanedir. Fakat değişik sıfatlara sahiptir. Kalb sekinet, manevi huzur ile dolduğu zaman, nefse mutmainne elbisesi giydirir. Çünkü sekinet, im...

Nefs Nefs, kelimesi ile insandaki fena huylar kastedilmektedir. Bunlar haram ve mekruh mesabesinde olan sözler ve davranışlar ile kibir, öfke, hased, kin gibi sevimsiz huylardır.  Nefis, bedene konulmuş latif bir varlıktır. O güzel sıfat ve ahlakın yeride ondadır. Göz görme, burun koku alma, kulak duyma, ağız tatma yeri, nefis kötü huyların yeridir. Nefsin azmasının ve kötülükte azgın olmasının sebebi iki şeyden kaynaklanır. Birincisi: hafiflik İkincisi: aşırı istek ve arzudur. Hafifliği cehaletinden, aşırı arzusu da hırsındandır. Hafiflik ve acelecilik sabrın azlığından ileri gelir. Sabır aklın cevheridir. Heva ve hevese karşı zaferi ancak sabırla elde edersiniz. Akıl hevayı hükmü altına alır. Denmiştir ki; insanoğlunun zayıflık vasfı topraktan kaynaklanır. Ondaki cimrilik, yapışkan çamurdan, şehvet pişirilmiş çamurdan, cehalet kuru balçıktan ileri gelir. Demek ki, kul gerçek insani vasıfını ancak, kendisindeki hayvani arzuları ilim ve itidale tedbir ve ıslah ettikten sonra elde e...

Ruh Dünya zindanının karanlıklarına düşen, orada aşağıların en aşağısı olan bedene bağlı kalanların gönülleri, öfke ve şehvete esir, pek çok korku ve tehlikeye de  açık ve korumasız olmuştur. Hayvanların yediği gibi yiyen, içtiği gibi içen, uyuduğu gibi uyuyan şehveti  geldiğinde onu teskin edip yatıştıran biri bulunduğu bu halden ayrılıp farklı bir ortama gitse daralacak patlayacaktır. Karanlıklarda yaşamaya alışmış olanlar nuru görünce kör olacaklardır. Yaşadığı bu ortam onu asli vatanından ümitsizliğe sürüklemiş buradaki şartlara alışmanın getirdiği unutkanlık onu farklı kılmıştır. Ruh hakkında konuşmak anlatılması zor bir iştir. Bu hususta dili tutmak akıllıların işidir. وَيَسْپَلُونَكَعَنِالرُّوحِقُلِالرُّوحُمِنْاَمْرِرَبّٖىوَمَااُوتٖيتُمْمِنَالْعِلْمِاِلَّاقَلٖيلًا 17.85 –“Sana ruh hakkında soru soruyorlar. De ki: “Ruh, Rabbimin bileceği bir şeydir. Size pek az ilim verilmiştir.” İbn Abbâs’tan gelen bir rivayet, ayrıntılarda farklar ihtiva ediyor. Şöyle ki: Yahudiler, Hz...

“ Dünya, kısa zaman sonra kapanacak olan bir çarşıya benzer. Halkı görme kapılarını kapatın. İçerisinden Hakk’ın görüldüğü kapıları açın. Allah’ın size tahsis etmiş olduğu lütuf ve ihsanları talep edin. Bedenleriniz dünya ile birlikte iken kalpleriniz ahiret ve sırlarınız da Mevla ile birlikte olsun. Mevla sizin ne istediğinizi bilir.” (Nehrul kadiriyye s.208)