Hz. Ebubekir’in Haşyeti

 

Hz. Ebubekir’in Haşyeti: Cennetle Müjdelenen Bir Kalbin Titreyişi

Ehl-i Sünnet itikadına göre Hz. Ebubekir, Peygamberimizden (s.a.v.) sonra insanların en hayırlısıdır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir defasında, "Ümmetim içinde cennete ilk girecek olan Ebubekir olacaktır" buyurarak cennetle müjdelendiği, oraya ümmet içinde ilk girecek kişi olacağı ve cennetin tüm kapılarından birden çağrılacağı bizzat Efendimiz tarafından haber verilmiştir. Ancak bu kesin müjdelere rağmen onun kalbi, ilahi huzurda hesap verecek olmanın ağırlığıyla daima sarsılmıştır. 

1. "Keşke Bir Ot Olsaydım"

Sıddık-ı Ekber, sahip olduğu yüksek makama rağmen bazen derin bir tefekküre dalar ve sorumluluk duygusunun büyüklüğü karşısında hüzünle şöyle derdi: "Ah keşke ben de kesilen bir ağaç olsaydım, keşke hayvanların yiyeceği bir ot olsaydım!".

— Hesap Kaygısı: Bir gün bahçede gördüğü bir hayvana bakarak içini çekmiş ve şöyle seslenmiştir: "Sen ne kadar bahtiyarsın ki yiyip içiyor, ağaçların gölgesinde dolaşıyorsun ve ahirette hesaba çekilmeyeceksin. Keşke Ebubekir de senin gibi olsaydı!". Kendisinin de o hayvan gibi sorumluluktan azat olmayı dilediği ifade edildii. Bu sözler, onun Allah'ın adaletine olan inancının ve hesap gününe duyduğu muazzam saygının bir tezahürüdür.

2. Rabia b. Ka'b ile Helalleşme Gayreti

Bir defasında Rabia es-Sülemî (r.a.) ile aralarında geçen bir tartışma, Hz. Ebubekir'in kul hakkı konusundaki hassasiyetini gözler önüne serer. Bir sözle Rabia'nın kalbini kırdığını fark edince derhal özür dilemiş, ancak bununla yetinmeyerek karşısındakinin de kendisine aynı sözü söylemesini, böylece dünyada ödeşmeyi teklif etmiştir.

— Dostluk ve Korku: Rabia bu teklifi reddedince durumu Efendimiz’e (s.a.v.) bizzat şikayet etmiştir. Rabia’nın akrabaları bu duruma şaşırsa da Rabia şu müthiş tespiti yapmıştır: "Siz onun kim olduğunu biliyor musunuz? O Ebubekir Sıddık'tır. Eğer o kızarsa, Peygamber kızar; Peygamber kızarsa Allah kızar ve o zaman Rabia helak olur".

— Peygamber Tavsiyesi: Allah Resulü, Rabia’ya kötü sözü iade etmemesini, sadece "Ebubekir, Allah seni affetsin" demesinin yeterli olacağını buyurarak kalpleri yatıştırarak aradaki hukuku en güzel şekilde neticelendirmiştir.

3. Gözü Yaşlı Bir İmam (Ek Katkı)

Hz. Ebubekir, Kur'an okurken kendini tutamaz ve hıçkırıklara boğulurdu. Bu sebeple Mekke döneminde müşrikler, kendi çocuklarının ve kadınlarının onun bu içli okuyuşundan etkilenip Müslüman olmasından korkarlardı. Onun ağlaması, Allah’ın azametini herkesten daha iyi kavramasından kaynaklanan bir "tazim" ağlamasıydı.

4. Haram Lokma Hassasiyeti: 

Bir keresinde kölesinin cahiliye döneminden kalma bir "kahinlik" bedeli olarak getirdiği yiyecekten bilmeden bir lokma yemiş; durumu öğrenince büyük bir korku ve haşyetle parmağını boğazına sokarak o lokmayı çıkarmıştır. Bu davranışı, Allah’ın huzuruna haram bir lokma ile çıkma endişesinden kaynaklanmaktaydı.

5. Dilini Muhafaza Etmesi: 

Dilinden çıkacak hatalı bir sözün hesabını vermekten korktuğu için, ağzına küçük bir taş koyarak yerli yersiz konuşmaktan sakındığı bilinir.

6. Günümüze Mesaj

Basit bir sözden dolayı din kardeşinden helallik almak için çırpınan bir Ebubekir portresi karşısında, bugün bizlerin hali ibretliktir. Bizler hiç farkına varmadan çevremizdeki insanların kalbini defalarca kırıyor, bunun hesabını vereceğimizi aklımıza dahi getirmiyoruz.

Cenab-ı Allah’tan niyazımız; bizlere de cennetle müjdelendiği halde "sırtındaki yükün hesabını" dert edinen Hz. Ebubekir’in o hassas kalbinden ve kul hakkı titizliğinden bir nebze lütfeylemesidir. Amin.