İpek Halıların Üstünde Bir Mızrak

 

Kadisiye Savaşının eşiğinde, o devasa Sasani saltanatının ve ihtişamlı otağının karşısında, İslamın izzetini ve iman azametini kuşanmış bir muvahhidin duruşu... Bu tarihi sahne, tam da nefsî korkuları söküp atan o kutlu irfanı gözler önüne seriyor:

İpek Halıların Üstünde Bir Mızrak: Rib'î bin Âmir ve Sasani Otağı

İran fethi sırasında İslam ordusu otuz bin kadardı; karşısında ise üç yüz bin kişilik devasa bir Sasani ordusu duruyordu. İranlılar, sayıların ve ihtişamın sarhoşluğu içinde Müslüman ordusunu küçümsüyor, kibirle izliyorlardı.

Sa'd bin Ebî Vakkas Hazretleri, elçi olarak önce Muğîre bin Şu'be’yi göndermiş, onun keskin zekâsından ve sözlerinden sarsılan Sasani başkomutanı/şahı ertesi gün tekrar elçi talep etmişti. Sıra, İslam’ın bükülmez iradesini ve tavizsiz izzetini simgeleyen Rib'î bin Âmir’e (r.a.) gelmişti.

Gösterişe ve Kibre Meydan Okuyan Duruş

Rib'î bin Âmir (r.a.), küçük, mütevazı atıyla Sasani karargâhına doğru ilerledi. Muhafızlar onu durdurmak istese de o, vakur ve kararlı adımlarla otağa doğru sürdü. Dünyanın en zengin saraylarını andıran o devasa çadırın içi altın işlemeli ipek halılarla, göz kamaştıran perdelerle donatılmıştı. Rib'î (r.a.), o ipek halıların üzerine basarak, zenginliğin ve şatafatın manevi kibrini yerle bir ede ede ilerledi.

Etraftakiler bu duruma öfkelenip usul bilmediğini söylerken, o, elindeki mızrağını yere tak diye vura vura, tahtın ve ihtişamın tam ortasına doğru yürüdü. Herkesin şahın karşısında tir tir titrediği, yere kapanıp eğildiği o mecliste Rib'î bin Âmir (r.a.) dimdik duruyordu.

— "Niçin eğilmiyorsun?" diye sordular. O, sarsılmaz bir iman huzuruyla şu cevabı yapıştırdı:

— "Bizler Müslümanız! Allah’ın dışında hiç kimseye eğilmeyiz!"

"Kula Kulluktan, Allah'a Kulluğa"

Karşısındaki ihtişamdan ve korkutucu kalabalıktan zerre miktar etkilenmeyen bu üstü başı sade mücahit, şahın o küçültmeye çalıştığı heybetiyle adeta devleşiyordu. Sasani lideri şaşkınlıkla sordu: — "Sizi buralara getiren sebep nedir? Ne istiyorsunuz?"

Rib'î bin Âmir (r.a.), kelimelerini tarihe mühür gibi basarak şu ezber bozan cevabı verdi:

— "Allah bizi; dilediği kullarını kula kulluktan kurtarıp yalnızca Allah'a kulluğa, dünyanın darlığından dünya ve ahiretin genişliğine, bâtıl dinlerin zulmünden İslam'ın adaletine kavuşturmak için gönderdi."

Şah seçenekleri sordu: — Peki, bunlardan vazgeçmezseniz ne olacak? Rib'î (r.a.) net bir şekilde üç yolu, en son nirengi noktasını koydu ortaya:

— "Eğer Müslüman olursanız başımızın tacı olursunuz. Kabul etmezseniz cizye verirsiniz, size ilişmeyiz. Bunların hiçbiri olmazsa; Allah’la olan randevumuza (kılıçla hüküm sürecek olan cihada) kadar sizinle çarpışırız!"

Korkunun Ettiği İtiraf ve Hakikatin Zaferi

Sasani lideri, karşısındaki bu iman abidesi karşısında bariz bir korku ve acziyet yaşamaya başladı. Titreyen bir sesle "Bir hafta mühlet verin, düşünelim" dediyse de, Rib'î bin Âmir (r.a.) Nebevî ölçüyü hatırlattı: "Peygamberimiz iki günden fazla düşünmek için mühlet vermez!"

Sonuçta o devasa Sasani ordusu, sayılarına ve zenginliklerine güvenmenin kibri içinde, o küçücük ama imanla bilenmiş Müslüman ordusu karşısında yerle bir oldu. İran fethedildi; çünkü asıl zafer maddî kalabalığın değil, kalpteki imanın ve saf niyetin kılıcıyla kazanılırdı.

Gönül Hanesine Hikmetli Notlar

1. İzzet Yalnızca Allah'a ve Resulüne Aittir: Kul, kalbinde Allah’ın azametini taşıdığı sürece dünyanın hiçbir tahtından, parasından veya gücünden korkmaz. Kula kulluk edenler, başkalarına da köle olmak zorundadır.

2. Dünyanın Dar Zindanından Genişliğine: İslam, insanı nefsinin ve batıl düzenlerin daracık mahzenlerinden çıkarıp ilahi adaletin ve tevhidin sonsuz genişliğine ulaştıran bir kurtuluş reçetesidir.

3. Cesaretin Kaynağı Sayı Değil, İmandır: Maddeye tapanlar kalabalık olabilirler; lakin hakikatin mızrağını eline alıp kibre saplayan bir tek muvahhid, bütün sarayları sarsmaya kâfidir.